تا بینهایت دور

شهری برای قدم زدن
 
آب را بی روح ، روان است

آب را بی روح ، روان است .

آتش را دود و دوان است .

خاک را، چه مهربان است .

            

             و اما من

روح هست و روان نیستم

دود است و دوان نیستم

من آن خاکم که مهربان نیستم

 

       بشر عجب مخلوقی است غریب !!

 سلام




کلمات کلیدی :بهنام ترین، روح، بشر
نوشته شده توسط بهنامترین در چهارشنبه ۳ فروردین ۱۳۸٤

نظرات ()